ฮาโกดาเตะราเม็ง

วัตถุดิบหลัก

เส้นเล็กแบบเส้นตรง, น้ำซุปจากกระดูกหมู โครงไก่ สาหร่ายคมบุ เนื้อหอยเชลล์ (ส่วนกล้ามเนื้อยึดฝา) และผักให้กลิ่นหอม, ชิโอดาเระ (ซอสปรุงรสเกลือ), หมูชาชู, ต้นหอมญี่ปุ่นต้นยาว, เมมมะ (หน่อไม้ปรุงรส), นารูโตะ (ลูกชิ้นปลาแผ่น), ฟุ (แป้งกลูเตนข้าวสาลี)

ประวัติและที่มา

ในปี 1884 (เมจิที่ 17) มีโฆษณา “นังกิงโซบะ” ลงในหนังสือพิมพ์ของฮาโกดาเตะ จึงมีผู้กล่าวว่าราเม็งชามแรกของญี่ปุ่นอาจถูกรับประทานที่ฮาโกดาเตะ แต่หลักฐานมีน้อยจึงไม่แน่ชัด ฮาโกดาเตะซึ่งเป็นเมืองท่าที่เปิดการค้ามีชาวจีนโพ้นทะเลจากจีนตอนใต้อยู่มาก และจากเส้นตรงกับน้ำซุปใส จึงสันนิษฐานว่ามีรากฐานมาจากบะหมี่น้ำรสเกลือแบบกวางตุ้ง

โอกาสและฤดูกาลที่รับประทาน

เป็นหนึ่งในอาหารยอดนิยมของฮาโกดาเตะ และมีภาพลักษณ์ชัดเจนว่าเป็นเมนูที่เสิร์ฟไม่เฉพาะในร้านราเม็ง แต่รวมถึงเป็นเมนูหนึ่งของร้านอาหารจีนด้วย ในฮอกไกโดรับประทานกันตลอดทั้งปีไม่ว่าฤดูใด

วิธีรับประทาน

น้ำซุปที่ต้มอย่างพิถีพิถันไม่ให้ขุ่นจะถูกแบ่งใส่หม้อเล็กทุกครั้งที่มีออร์เดอร์ แล้วปรุงรสด้วยชิโอดาเระ จากนั้นใส่เส้นเล็กที่ลวกอย่างรวดเร็วในน้ำปริมาณมาก เครื่องด้านบนเรียบง่าย และบางร้านใส่ฟุแห้ง

วัตถุดิบและวิธีทำแตกต่างกันตามภูมิภาคและครัวเรือน ข้อมูลนี้ไม่ใช่คำแนะนำด้านวัตถุดิบ ภูมิแพ้ หรือข้อจำกัดด้านอาหารของร้านใดร้านหนึ่ง