ฮิเมจิโอเด้ง

วัตถุดิบหลัก

หัวไชเท้า, สาหร่ายคมบุผูกปม, ชิกุวะ, บุก (คนเนียกุ), อิโตะคนเนียกุ (เส้นบุก), ไข่ต้ม, โกโบเท็น (ลูกชิ้นปลาทอดใส่โกโบ), ฮิราเท็น (ลูกชิ้นปลาทอดแผ่นแบน), เอ็นวัว, โชยุขิง

ประวัติและที่มา

เมืองฮิเมจิเดิมเป็นแหล่งผลิตขิงและโชยุ และพื้นที่ใกล้เคียงโดยรอบก็เป็นแหล่งผลิตโชยุเช่นกัน เชื่อกันว่าสิ่งนี้นำไปสู่ธรรมเนียมการใช้โชยุขิงกับโอเด้ง ไม่ว่าจะเป็นคันโตดากิรสเข้มหวาน หรือโอเด้งรสอ่อน หากใช้โชยุขิงก็จะเรียกว่า "ฮิเมจิโอเด้ง" และกล่าวกันว่าชื่อนี้ตั้งขึ้นในปี 2006 โดยกลุ่มอาสาสมัครของกิจกรรม "ฟื้นฟูเมืองด้วยอาหารของฮิเมจิ"

โอกาสและฤดูกาลที่รับประทาน

โดยปกติทำกินที่บ้าน และยังกินในงานมงคล เช่น เทศกาลฤดูใบไม้ร่วงและพิธียกโครงหลังคาบ้าน บางบ้านนำเครื่องที่เหลือมาสับใส่ในโอโคโนมิยากิ

วิธีรับประทาน

นำเครื่องที่ต้มเตรียมไว้มาเคี่ยวในน้ำซุปโอเด้งที่ทำจากดาชิ โชยุ และมิริน แล้วราดด้วยโชยุขิง หรือจิ้มกับโชยุขิงที่ผสมน้ำซุปโอเด้งให้เจือจาง

วัตถุดิบและวิธีทำแตกต่างกันตามภูมิภาคและครัวเรือน ข้อมูลนี้ไม่ใช่คำแนะนำด้านวัตถุดิบ ภูมิแพ้ หรือข้อจำกัดด้านอาหารของร้านใดร้านหนึ่ง