ผักดองฮิโรชิมานะ

วัตถุดิบหลัก

ผักฮิโรชิมานะ, เกลือ, โคจิ

ประวัติและที่มา

เป็นหนึ่งใน "สามผักดองใบเขียวหลัก" ร่วมกับทากานะซึเกะของคิวชูและโนซาวานะซึเกะของชินชู ที่มาของผักฮิโรชิมานะมีหลายทฤษฎี เช่น ทฤษฎีว่าในสมัยเอโดะมีผู้นำเมล็ดพันธุ์ของผักที่คล้ายมิบุนะกลับมา และทฤษฎีว่าในสมัยเมจิ คิฮาระ ไซจิ แห่งหมู่บ้านคาวาอูจิ ได้นำเมล็ดผักกาดขาวคันนนจิมาผสมข้ามพันธุ์กับเคียวนะ กล่าวกันว่าหลังจากนำไปจัดแสดงในงานมหกรรมอุตสาหกรรมเมื่อปี 1933 ก็มีการปรับสายพันธุ์ให้เป็นหนึ่งเดียวและตั้งชื่อว่าฮิโรชิมานะ

โอกาสและฤดูกาลที่รับประทาน

นำผักฮิโรชิมานะที่เก็บเกี่ยวระหว่างกลางเดือนพฤศจิกายนถึงปลายเดือนมกราคมมาดองเกลือขั้นต้น แล้วดองขั้นหลักกับโคจิและวัตถุดิบอื่น ๆ แบบดองตื้นจะดองราว 3–4 วัน ส่วนแบบดองนานจะดองครึ่งปีขึ้นไป ข้าวปั้นใส่ผักดองฮิโรชิมานะเป็นอาหารใกล้ตัวที่ไม่จำกัดเฉพาะงานพิธีต่าง ๆ และยังใส่ในข้าวกล่องด้วย

วิธีรับประทาน

มักหั่นเป็นชิ้นใหญ่แล้วรับประทานกับข้าวสวยร้อน ๆ และยังนำไปห่อข้าวทำเป็นข้าวปั้นโอมุซุบิหรือซูชิม้วน ส่วนแบบดองนานก็ใช้ทำโอชะซึเกะด้วย

วัตถุดิบและวิธีทำแตกต่างกันตามภูมิภาคและครัวเรือน ข้อมูลนี้ไม่ใช่คำแนะนำด้านวัตถุดิบ ภูมิแพ้ หรือข้อจำกัดด้านอาหารของร้านใดร้านหนึ่ง