มิวะโซเม็ง

วัตถุดิบหลัก

แป้งสาลี, น้ำ, เกลือ

ประวัติและที่มา

เริ่มมีการผลิตเมื่อราว 1,300 ปีก่อนในสมัยนาระ และเล่าขานกันว่าแถบมิวะเป็นแหล่งกำเนิดของโซเม็งเส้นยืดด้วยมือ (เทโนเบะโซเม็ง) กล่าวกันว่าเริ่มต้นจากการที่บุตรชายของหัวหน้านักบวช (กูจิ) แห่งศาลเจ้าโอมิวะนำข้าวสาลีที่ปลูกในมิวะมาทำเป็นเส้น และเล่ากันว่าในสมัยเอโดะ โซเม็งนี้ได้แพร่ไปยังแคว้นบันชู เกาะโชโดชิมะ และชิมาบาระ โดยผ่านผู้คนที่เดินทางไปแสวงบุญที่อิเสะ (โออิเสะไมริ) ทุกปีในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ศาลเจ้าโอมิวะจะจัดพิธี "โบกุโจไซ" เพื่อเสี่ยงทายราคาขายส่ง

โอกาสและฤดูกาลที่รับประทาน

การผลิตทำได้เฉพาะช่วงเดือนธันวาคมถึงปลายเดือนมีนาคมซึ่งอากาศหนาวและแห้ง รับประทานได้ทุกฤดูกาล ตั้งแต่โซเม็งเย็นไปจนถึงนิวเม็ง (โซเม็งน้ำร้อน) และยังเป็นที่นิยมเป็นของขวัญด้วย

วิธีรับประทาน

นำโซเม็งที่ต้มแล้วไปทำให้เย็นรับประทาน หรืออุ่นทำเป็นนิวเม็ง และยังใช้ในอาหารญี่ปุ่น ตะวันตก และจีน เช่น ผัด เปเปอรอนชิโน และนิวเม็งแกงกะหรี่

วัตถุดิบและวิธีทำแตกต่างกันตามภูมิภาคและครัวเรือน ข้อมูลนี้ไม่ใช่คำแนะนำด้านวัตถุดิบ ภูมิแพ้ หรือข้อจำกัดด้านอาหารของร้านใดร้านหนึ่ง