วังโกะโซบะ

วัตถุดิบหลัก

โซบะ, น้ำซุปโซบะร้อน, เครื่องเคียง เช่น ต้นหอม สาหร่ายโนริ คัตสึโอบุชิ (ปลาโอแห้งขูด) และหัวไชเท้าขูด

ประวัติและที่มา

มีทฤษฎีว่ามีต้นกำเนิดที่ฮานามากิ คือในสมัยเอโดะ เมื่อนัมบุ โทชินาโอะ เจ้าแคว้นนัมบุ แวะพักที่ปราสาทฮานามากิ มีการเสิร์ฟโซบะซึ่งเป็นของขึ้นชื่อท้องถิ่นทีละน้อยในถ้วยเครื่องเขิน แล้วท่านได้ขอเติมหลายครั้ง ว่ากันว่าชื่อมาจากภาษาถิ่นที่เติม “โกะ” ท้ายคำ เรียกว่า “โอวังโกะโซบะ” นอกจากนี้ยังมีทฤษฎีว่ามีต้นกำเนิดที่โมริโอกะ

โอกาสและฤดูกาลที่รับประทาน

ว่ากันว่าเดิมเป็นวัฒนธรรมอาหารเพื่อการต้อนรับที่ต้องการให้แขกได้กินมากๆ ที่ฮานามากิ นอกจากใช้ต้อนรับแขกแล้ว “โทชิโคชิวังโกะโซบะ” ที่กินในคืนส่งท้ายปีเก่าเป็นจำนวนเท่ากับอายุของตน ก็เป็นกิจกรรมของครอบครัว

วิธีรับประทาน

ทุกครั้งที่กินหมด พนักงานจะใส่โซบะเพิ่ม และการปิดฝาถ้วยเป็นสัญญาณว่าพอแล้ว รับประทานโดยเปลี่ยนรสด้วยเครื่องเคียงและกับข้าวเล็กๆ คั่นระหว่างทาง ในแถบฮิราอิซุมิและอิจิโนเซกิ ยังมีแบบ “โมริดาชิ” ที่เรียงถ้วยบนถาดแล้วเสิร์ฟ

วัตถุดิบและวิธีทำแตกต่างกันตามภูมิภาคและครัวเรือน ข้อมูลนี้ไม่ใช่คำแนะนำด้านวัตถุดิบ ภูมิแพ้ หรือข้อจำกัดด้านอาหารของร้านใดร้านหนึ่ง