ชิโมสึกาเระ

วัตถุดิบหลัก

หัวไชเท้า, ถั่วเหลือง (ถั่วเหลืองคั่ว), หัวปลาแซลมอนเค็ม (ชิโอบิกิซาเกะ), กากสาเก, แครอท, อาบุราอาเกะ (เต้าหู้ทอด)

ประวัติและที่มา

เป็นอาหารที่ใช้หัวปลาแซลมอนเค็มจากช่วงปีใหม่และถั่วนำโชค (ฟุกุมาเมะ) ที่เหลือจากเทศกาลเซ็ตสึบุง ในอดีตทำขึ้นเพื่อถวายศาลเจ้าอินาริในวันฮัตสึอุมะ (วันม้าแรก) ของเดือน 2 ตามปฏิทินจันทรคติแบบเก่า และมีข้อห้ามไม่ให้ทำในช่วงเวลาอื่น กล่าวกันว่าเริ่มใช้กากสาเกราวกลางสมัยเอโดะ ซึ่งเป็นช่วงที่กากสาเกเริ่มมีการซื้อขายแพร่หลาย

โอกาสและฤดูกาลที่รับประทาน

เดิมทำในวันก่อนวันฮัตสึอุมะเพื่อถวายและรับประทาน แต่ในระยะหลังไม่จำกัดเฉพาะวันนั้นแล้ว ครัวเรือนจะทำกันเมื่อถึงฤดูหนาว และเป็นที่นิยมในฐานะกับข้าวรับประทานคู่ข้าวสวยในชีวิตประจำวัน

วิธีรับประทาน

เคี่ยววัตถุดิบราวหนึ่งชั่วโมง เมื่อรสชาติเข้ากันดีแล้วจึงใส่กากสาเกและปรับรส กล่าวกันว่าชิโมสึกาเระแบบเย็นรับประทานคู่กับเซกิฮัง (ข้าวเหนียวถั่วแดง) อุ่นๆ เข้ากันดี

วัตถุดิบและวิธีทำแตกต่างกันตามภูมิภาคและครัวเรือน ข้อมูลนี้ไม่ใช่คำแนะนำด้านวัตถุดิบ ภูมิแพ้ หรือข้อจำกัดด้านอาหารของร้านใดร้านหนึ่ง